ABClllPANDA_FICTION

Title: ขอเพียงแค่ 1 นาที
Author: ABClllPANDA
Pairing: 2SEUNG*
Rate: PG
Author notes: ดัดแปลงมาจาก FWD เมลล์เจ้าค่ะ

ชเวซึงฮยอน …..
ชายหนุ่มไฟแรง ที่มุมานะทำงานอย่างมุ่งมั่น
เขามีความฝันจะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ


อีซึงฮยอนหรือซึงรีี........

แฟนหนุ่มของเค้าจะมารอ..ที่หน้าประตูบ้าน..........หลังจากที่เค้าเลิกงาน

เวลาที่ได้พบกัน.....ก็จะยิ้มแย้ม ..ยินดีต้อนรับ..สนทนากัน..แล้วซึงรีก็กลับไป

วันนี้เค้ากลับถึงบ้าน ช้ากว่าปกติมาก
แต่แปลกที่ยังเห็นร่างเล็กยืนรอที่หน้าบ้านเค้า..เช่นทุกวัน

“ โทษทีนะซึงรี วันนี้มีพี่มีงานด่วน เลยกลับมาช้าไปหน่อย ” ซึงฮยอนบอกกับร่างเล็ก
“ พี่ทำงานจนมีรถ มีบ้านอย่างที่ตั้งใจแล้ว
ทำไมพี่ยังต้องทำงานหนักอีกหล่ะครับ ?” ร่างเล็กถามอย่างสงสัย
“ ก็พี่อยากมีบ้านที่มีบริเวณมากกว่านี้ มีรถที่ดูโอ่อ่ามากกว่านี้
........เพื่อซึงรียังไงหล่ะ ” ซึงฮยอนตอบคำถามนั้นด้วยรอยยิ้ม









เวลาผ่านไป 1 ปี

ซึงรีมาหาเค้าบ้าง ไม่มาบ้าง...........แต่เค้าก็ไม่มีเวลามาใส่ใจกับเรื่องอย่างนี้หรอก....

วันหนึ่งร่างเล็กได้เอ่ยถามเค้าว่า.....

“ พี่ซึงฮยอนมีเงินมากพอที่จะซื้อบ้านหลังใหญ่แล้วรึยังครับ ?”
“ อืม........พี่ขอเวลาอีกสักหน่อยนะ พี่อยากซื้อแหวนวงใหม่ มาเปลี่ยนให้ซึงรีด้วย ”
ร่างสูงจุมพิตมือที่สวมแหวนทองวงเล็กเบาๆ
“ ผมเคยบอกกับพี่หรือครับ ว่าผมอยากจะได้แหวนวงใหม่ ?” ร่างเล็กพูดขึ้น
คำถามนี้ทำเอาร่างสูงถึงกับยิ้มออกมา“ ก็พี่อยากให้สิ่งที่ดีที่สุดเสมอสำหรับซึงรีนี่นา....... ”

3 เดือนแล้ว..ที่เขาไม่เห็นซึงรีรอเค้าที่หน้าประตูบ้าน

วันนี้เค้ามีบ้านหลังใหญ่
เค้าจึงตัดสินใจลางาน 1 วัน เพื่อไปหาซึงรี

ซึงฮยอนขับรถคันหรู ผ่านเส้นทางที่ขรุขระ อย่างยากลำบาก
‘นี่ซึงรีต้องใช้ทางเส้นนี้มาหาเราทุกวันเหรอเนี่ย?’ เจ้าของรถรำพึง

เมื่อมาถึง แม่ของซึงรีก็ออกมาต้อนรับ
หญิงสาวผู้เป็นแม่มอบกล่องไม้ใบหนึ่งให้กับเค้า
และบอกเส้นทางที่เป็นสถานที่ ที่แฟนหนุ่มของเค้าอยู่............
ที่ซึ่งเค้าจะได้พบกับซึงรีได้









เนินเขาเล็ก ๆ รายล้อมไปด้วยดอกไม้
มีแท่นหินสลักชื่อของคนที่เค้ารักมากที่สุด "อีซึงฮยอน"
ตั้งอยู่กลางเนิน ......... หลุมศพ !!!

น้ำตาของลูกผู้ชายไหลรินออกมา
มือสั่นเทาของเค้า เปิดกล่องไม้อย่างช้า ๆ
ข้างในกล่องอัดแน่นไปด้วยกระดาษแผ่นเล็ก ๆ

ซึงฮยอนเริ่มอ่านข้อความ..ทีละใบ...ทีละใบ....

.

.

.

.

“วันนี้ ..พี่กลับกลับมาช้าจัง ..ผมรอพี่ตั้ง 2 ชั่วโมงแหนะ..แตไม่เป็นไร..ผมรักพี่ซึงฮยอนครับ”

“วันนี้ฝนตก ..ผมก็ยังรอพี่อยู่ที่เดิม ..แต่ไม่เจอพี่..ไม่เป็นไร..ผมรักพี่ซึงฮยอนครับ”

“ผมเริ่มป่วย.. จนไปหาพี่ไม่ได้ ..พี่คงไม่ทันได้สังเกตสินะ..แต่ไม่เป็นไร..
ผมรักพี่ซึงฮยอนครับ”

“วันนี้ ..พี่บอกกับผมว่า.....พี่จะเปลี่ยนแหวนวงใหม่...
พี่คงลืมไปแล้วว่า..ผมตอบตกลง..จะแต่งงานกับพี่..เพราะแหวนวงนี้
แต่ไม่เป็นไร..ผมยังรักพี่ซึงฮยอนครับ”

ชายหนุ่มได้เรียนรู้แล้วว่า บางทีสิ่งที่เค้าไขว่คว้ามาตลอดชีวิต
อาจเทียบไม่ได้กับสิ่งเล็กๆน้อยๆ ที่เค้าเคยได้รับ จนเป็นเรื่องปกติของทุกวัน..........





รถคันหรูแล่นไกลออกไป
เหลือไว้เพียงกล่องแหวนเพชร ราคาแพง หน้าหลุมศพ
ที่ดูไม่เหลือค่าอะไร..สำหรับเค้าอีกต่อไป.........










“ผมมีบ้านหลังใหญ่..แต่คงกว้างไป สำหรับการที่ผมจะต้องอยู่คนเดียว
ผมมีรถราคาแพง แต่ไม่รู้จะขับไปรับใคร ให้มานั่งเคียงคู่ ..เพื่อไปที่ไหน ๆด้วยกัน
ผมมีเวลาอยู่กับงานครึ่งชีวิต แต่ผมไม่เคยมีเวลา ที่จะได้อยู่กับคนที่..ผมรัก
ตอนนี้ผมมีเงินมากมาย แต่ไม่อาจซื้อเวลาเพียง 1 นาที ที่จะบอกว่า ‘ผมรักอีซึงฮยอน’ ..

ผมมีทุกอย่างเพียบพร้อมตามที่ผมฝัน แต่ขาดส่วนที่สำคัญที่สุด …….
ที่อยากให้ย้อนกลับมา..ขอเพียงแค่ 1 นาที......
1 นาทีเท่านั้น.......




จะได้ไหม?”




THE END


---------------------------


TALK TALK

จบแล้วค่ะ จบแล้ว

สั้นได้อีกใช่มั้ยคะ 555+

ฟิคเรื่องนี้อย่างที่บอกไปดัดแปลงมาจาก FWD เมลล์ค่ะ

พอดีเพื่อนมันส่งมาให้อ่าน 

มันก็เลยสั้นเป็นธรรมดา 55+